لئونید کوگان

 نام کوگان معمولاً در کنار نام اویستراخ به عنوان بزرگترین ویولنیستهای شوروی سابق آورده می شود. نوازندگی او بیشتر متاثر از دو ویولنیست همدوره اش بود. یکی داوید اویستراخ و دیگری یاشا هایفتز. در شیوه ی تفسیر آثار، به ویژه آثار دوره ی رومانتیک، بیشتر از اویستراخ تقلید می کرد. اما در مورد تکنیک به خصوص تکنیک دست چپ، الگویش هایفتز بود. با این حال، در نوازندگی عقایدی متفاوت از دیگر هم عصرانش داشت. مهمترین شاخصهای نوازندگی او یکی در مورد نحوه ی (استیل) آرشه کشی و نگهداشتن آرشه بود و دیگری استفاده از سیم های فلزی(متال) بر روی ویولن. کوگان در اکثر ضبطهای استودیویی و زنده از سیمهای متال بر روی ویولنهایش استفاده می کرد. به همین دلیل صدای ساز او برای بعضی خشن به گوش می رسد. این نوع صدا به ویژه در نتهای اجرای شده بر روی سیم "سل" بیشتر محسوس است.

وینیافسکی: پولونز شماره ۲ در "لا" ماژور، اپوس ۲۱

کوگان در نحوه ی گرفتن آرشه هم با دیگران تفاوت داشت. او به عکس عقیده ی سنتی مبنی بر گرد نشستن تمامی انگشتان -به ویژه انگشت شست- بر روی آرشه، آرشه را با تکیه بر انگشت شستی که به طرف داخل خم شده بود نگه می داشت. این روش امروزه هم طرفداران خود را دارد. از نوازندگان جدید می توان به "گیل شحام" اشاره که از همین سبک پیروی می کند.

دورژاک: هومورسک

لئونید بورسوویچ کوگان در14 نوامبر 1924 در "دنتروپتروفسک" اوکراین، از پدر و مادری عکاس متولد شد. پدرش ویولن نیز می نواخت و اولین درسهای ویولن را به او آموخت. در 6 سالگی نزد یکی از شاگردان لئوپولد آور با نام "فلیپ یامپولسکی" رفت. و تا 10 سالگی نزد او فراگیری را ادامه داد.

در 10 سالگی به همراه خانواده اش به مسکو رفت و نزد "آبرام یامپولسکی" از دیگر شاگردان "آور"، نوازندگی اش را بهبود بخشید. زمانی که 12 سال داشت "ژاک تیبو" ویولنیست پرآوازه ی آن زمان، در دیداری که از مسکو داشت به کلاس یامپولسکی آمد و نوازندگی کوگان را مورد تحسین قرار داد و آینده ی درخشانی برای او پیش بینی کرد. بعد از آن، یامپولسکی که متوجه استعداد کوگان شده بود زمینه را محیا کرد تا در خانه اش زندگی کند. چندی بعد کوگان به کنسرواتوار مسکو رفت تا تحصیلاتش را تکمیل کند.

خاچاطوریان: رقص آیشی از باله ی گایانه

اولین بار با اجرای کنسرتو ویولن برامس به همراه ارکستر فیلارمونیک مسکو در سن 17 سالگی به روی صحنه رفت و این آغازی بود برای موفقیتهای بعدی وی. سالهای بعد دو جایزه از کنکورهای ویولن به دست آورد: یکی جایزه ی اول فستیوال جوانان جهان در پراگ، و دیگری جایزه ی اول کنکور ویولن ملکه ی الیزابت در بروکسل که با اجرای کنسرتو ویولن اول پاگانینی آن را به دست آورد.

کوگان علاقه ی زیادی به نوازندگی یاشا هایفتز(1901-1987) داشت. در مورد کنسرتی که در نوجوانی از هایفتز دیده بود می گوید: هنوز تمامی نتهای نواخته شده توسط هایفتز را به خاطر می آورم. او یک هنرمند ایده آل برای من است.

خاچاطوریان: رقص شمشیر. تنظیم از یاشا هایفتز

پروکفیف: "مارش" از اپرای عشق سه نارنج. تنظیم از یاشا هایفتز

سن-سانس: "قو" از کارناوال حیوانات. تنظیم از یاشا هایفتز

 

کوگان علاوه بر هایفتز و اویستراخ، از مکتب نوازندگی "جوزف سیگتی" نیز پیروی می کرد.

ی.س.باخ: "کورانته" از پارتیتای شماره یک برای ویولن سلو

در سال 1952 بعد از پایان تحصیلاتش در کنسرواتوار مسکو، به جمع مربیان این کنسرواتوار پیوست و 11 سال بعد(1963) عنوان "پروفسور" را دریافت کرد. او اولین اجرای خود را در اروپا در سال 1955 در لندن و پاریس انجام داد و بعد از آن در سرتاسر جهان به اجرای برنامه پرداخت .

رپرتوار او تنها به اجرای آثار کلاسیک و رومانتیک منحصر نمی شد. بسیاری از آهنگسازان همدوره ی کوگان، آثار خود را به او هدیه کرده اند. از معروفترین آنها می توان به خاچاطوریان، واینبرگ و خرنیکوف اشاره کرد. همچنین او اولین ویولنیست روس بود که کنسرتو ویولن آلبان برگ را اجرا و ضبط کرد.

خرنیکوف: "آلگرو آجیتاتو" از کنسرتو ویولن در "دو" ماژور. اپوس ۱۴

آلبان برگ: کنسرتو ویولن. موومان دوم

 با آنکه شهرت اصلی کوگان به دلیل اجرا و ضبط کنسرتو و سونات بود، اما ضبطهای ارزشمندی از آثار موسیقی مجلسی نیز، از او باقی مانده. از همکاری های او با نوازندگان دیگر، می توان به همکاری با "امیل گیللس" و "متیسلاو روستروپویچ" نوازندگان صاحبنام پیانو و ویولنسل اشاره کرد که چند تریو از آثار موتزارت، شومان، هایدن، بتهوون و چایکفسکی را بر روی صفحه آورندند.

موتزارت: "روندو" از پیانو تریو شماره ۱. با همراهی امیل گیللس و متیسلاو روستروپوویچ

لئونید کوگان با "الیزابت گیللس" (خواهر امیل گیللس) که او هم ویولنیستی چیره دست بود، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند بود. دختر آنها "نینا" در سالهای پایانی عمر لئونید، با پیانو پدر را همراهی می کرد و پسرشان"پاول" که ویولن می نواخت. او نیزمانند پدر در جوانی موفقیتهای زیادی در ویولن کسب کرد. جایزه ی اول کنکور ویولن سیبلیوس از جمله ی عناوین اوست. او هم اکنون رهبر ارکستر است.

ایزایی: "پوکو لنتو" از سونات برای دو ویولن. با همراهی الیزابت گیللس

کوگان با دو ساز از ساخته های جوزپه گوارنری دل جزو می نواخت. یکی مربوط به سال 1726 و دیگری ساخته شده به سال 1733 که توسط داوید اویستراخ برای او از دولت شوروی سابق به امانت گرفته شده بود.

او در سال 1955 جایزه ی "هنرمند مردمی " و در سال 1965 جایزه ی "لنین" را از دولت شوروی دریافت کرد.

خاچاطوریان: آداجو برای ویولن سلو. از باله ی گایانه

 ۱۷ نوامبر 1982 زمانی که کوگان به همراه پسرش برای اجرای کنسرت بین اتریش و روسیه مسافرت می کرد، در ایستگاه قطار "میتیشا" دچار حمله ی قلبی شد و جان سپرد.

-------------------------------------------

کنسرتو ویولن واینبرگ با اجرای کوگان

دیسکوگرافی لئونید کوگان

========================

منابع:

http://www.andromeda.at/mus/kog

http://inkpot.com/classical/kogan.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Leonid_Borisovitch_Kogan

http://www.users.globalnet.co.uk/~leonid/kogan_tribute.htm