برلیوز: سمفونی فانتاستیک

 هکتور برلیوز به سال 1803 در "سن آندره" واقع در جنوب شرقی فرانسه متولد شد. بنا به خواسته ی والدینش به پاریس رفت تا در دانشکده ی پزشکی به تخصیل مشغول شود. اما بعد از مدتی پزشکی را رها کرد و در کنسرواتوار موسیقی پاریس مشغول به تحصیل شد. به همین دلیل پدرش هکتور را از ارث محروم کرد. او در کنسرواتوار هم چندان دوام نیاورد و به دلیل مخالفت با روش تدریس اساتید، آنجا را ترک کرد البته مدتی بعد دوباره به کنسرواتوار پاریس بازگشت و در بیست و هفت سالگی به خاطر تصنیف کانتات" مرگ سارداناپل"، جایزه ی رم  را از آن خود کرد.

موسورگسکی: تابلوهای یک نمایشگاه(هورورویتز)

موسورگسکی این سوئیت رو برای تجلیل از دوست نقاشش ویکتور هارتمن، بعد از دیدن نمایشگاهی که برای بزرگداشتش ترتیب داده بودند، خلق کرد. " تابلوهای نمایشگاه" بر اساس ده تابلوی نقاشی که در نمایشگاه مذکور به نمایش در اومده بودند، نوشته شده.

در ادامه توضیحاتی برگرفته از "تاریخ موسیقی روس" نوشته ی فریدون ناصری، به همراه اجرای "ولادیمیر هوروویتز" آورده شده. 

باخ: شاکن از پارتیتای شماره 2 -BWV 1004

به روز شد*

درباره ی این شاهکار باخ مطلب بسیاره . میزان به میزان این اثر قابل بررسی هست و مرجعی هست برای نوازندگان و آهنگسازان. شاکن در اصل نوعی رقص آرام هست که اصلیت اون رو مکزیکی و برخی اسپانیولی می دونند. همونطور که بسیاری از شما مطلع هستید، در دوره ی باروک از آرشه های خمیده برای نواختن سازهای زهی-آرشه ای (ویولن، ویولا و ...) استفاده میشده. در نتیجه محدودیتی برای نواختن آکوردها روی سه سیم و یا هر چهار سیم ویولن وجود نداشته. به طوری که نوازنده قادر بوده همزمان هر چهار سیم رو به صدا در بیاره. آهنگسازان قبل از باخ، به ندرت از این قابلیت استفاده کردند و اگر به کار میبردند، نهایتاً 3-4 میزان ادامه پیدا میکرده. اما باخ در اکثر واریاسیونها از آکوردهای دو الی چهار نتی استفاده کرده.

شوستاکوویچ: کنسرتو ویولن شماره یک

 در ادامه مطلبی رو در مورد کنسرتو ویولن شماره ی یک شوستاکوویچ، از فریدون ناصری، برگرفته شده از کتاب تاریخ موسیقی روس می تونید مطالعه کنید. اجرای کامل این اثر همراه با متن کتاب آورده شده. 

باخ: کلاویه ی تعدیل شده(ریختر)

 در مورد مجوعه ی "کلاویه بین تامپره"(کلاویه تعدیل شده) حرف و حدیث زیاد وجود داره و مطالب زیادی از اون نقل میشه. اما چیزی که مسلم هست، به کار گرفتن تمامی تنالیته های ماژور و مینور برای اولین بار در یک مجموعه هست. قبل از باخ، موسیقیدانان برای برخی از گامها، آثار بیشتری خلق میکردند یا بهتر بگیم، بعضی تنالیته ها رو به بقیه ترجیح میدادند.